De bevalling

Zaterdag 1 mei voelde ik mij anders dan anders. Het liefst lag ik lekker op de koude grond.

 

Af en toe wil de ik wel even naar buiten, maar niet te lang.

En buikpijn! Soms, zomaar opeens, en even later was het over. Iewdereen had medelijden met me. 's Avonds bleef iedereen gezellig bij mij beneden in de kamer. Ze gingen gewoon op de bank slapen. Ik mocht ook op de bank slapen, maar er stond ook een hok voor mij klaar.

Zelfs Poes Diva deed aardig tegen mij (dat doet hij altijd hoor.)

Toch lag ik liever in mijn eigen hok. En iedereen bleef wachten, de hele nacht. Totdat zondag ochtend eindelijk het eerste pupje kwam.

Eindelijk!  Dat is de eerste!

Even kijken of alle teentjes er aan zitten... Ja,, Goedgekeurd!

Lief hè?

Zo klaar!  (Ik heb nog weleen dikke buik...)

Maar er kwamen er nog vier achter aan. Dat zijn er totaal vijf. Ik ben klaar.

Oh nee, nog een, Vooruit maar, er kan er nog wel een bij

Uiteindelijk werden het er zeven!